2 ileri 1 geri ... HER ADIM HAYATIN İÇİNE...

2006-01-19T00:37:00.000+02:00

ufff ya :\

Bursa Buluşusu -1

2006-01-15T23:21:00.000+02:00

Bismillahirrahmanirrahim :) diyeyim de devamı gelsin inşallah... İlk buluşumuzu yaptık sonunda Bursa cephesinde. Öncelikle vesile olan Elifciğime teşekkür ederim. Haber vermese bizim yaylacı yine gidip dönecekti habersiz. Kaçırır mıyım fırsatı hiç ;) O da sağolsun beni kırmadı vakit ayırdı. Ev sahipliği yapamadık pek ama umarım bir dahakine daha iyi ağırlayacağım. Gerçi kızlar artık Emine bizi Bolu'ya bekliyor ona göre :) Geçerken beni de alıver şekerpare olur mu :D

Emine ile güzide camiimiz Ulucaminin avlusunda buluştuk. Hava ısıran derecede soğuk olduğu için kendimizi hemen sıcak bir yere atıverdik. Kahvelerimizi içtik ve benim tavsiyem üzerine Tiramisu yedik hehehee. Güzel ve koyu bir sohbet yaptık hiç yabancılık çekmeden. Bol bol kulak çınlattık, güldük dostları andıkça. Buluşulardan, bilgisayarlardan, iki kız biraraya gelince malum konuşulan konulardan :) bahsettik. Sonra Emine'nin arkadaşı Sibel ve eşi Fatih de bize katıldı. Onları da pek sevdim çok şirin bir çift. İkisi de sağlıkçı :) İkisi de cana yakın. Hastaneye gidersem görüşeceğiz. Ayrıca Fatih'e de nice yıllar. Sibel hediyesini alacağı için çaktırmadık burdan kutlayalım en azından. Sonra onlar da bize kumpir ısmarladı hım hım onlar da mideye karıştı. Valla muhabbet iyi olunca yeme-içme de pek tatlı geldi. Öyle yemeği sevdiğimizden falan değil ha :) Sonra Yeşil Türbe ve Yeşil Camii ziyareti yaptık. Bir dahakine Muradiye'ye gideceğiz; ben bilgi de toplayacağım bu kez böyle rehber tadında gezeceksiniz bak beklerim ha millet ne dersiniz? :)

Eminecim şu anda yolda olsa gerek. Hayırlı yolculuklar olsun. Bir daha gel olur mu? Olur olur ;)

mutlu bayramlar...

2006-01-10T23:21:00.000+02:00

pinkoş

2006-01-05T00:00:00.000+02:00

2005-12-23T23:05:00.000+02:00

gidiyorum...

Çocuklar ve Serçeler...

2005-12-10T01:48:00.000+02:00

Vişne reçelini de sormak lazım :) Her şeyin en güzeli ve doğalı çocukların olsun!!! Serçeler deyince de aklıma Sezen Aksu'nun "minik serçe" şarkısı geliyor... Ne güzel şarkıdır...

Gönüllüyüm çünkü ...

2005-12-05T12:44:00.000+02:00

Dünya güzelleştirmek için varım, çünkü ben gönüllüyüm !!!

GÖNÜLLÜLÜK Nedir? *Gönüllülük toplumsal bütünlüğün ve refahın sağlanmasında bireylerin ve kurumların gerek tüketici-üretici, gerekse vatandaşlar olarak çevreye, içinde yaşadıkları topluma ve parçası oldukları çağdaş dünyaya karşı duyarlı olmalarıdır. * Gönüllülük artıdeğer yaratan değişimler için birey, kurum ve toplumun sorumluluk almasıdır. * Gönüllülük bireyin ve/veya kurumun sosyal, ekonomik ve çevre sorunlarına çare üretme çabasıdır. * Gönüllülük vatandaşların toplumsal hayır programlarında aktif rol oynamısıdır. * Gönüllülük sivil toplum kurumlarının amaçlarını somut hale dönüştüren bir eylemdir. * Gönüllülük özel sektörün insan kaynağı ve toplumla olan sosyal ilişkisidir. * Gönüllülük bir görev değil, bir seçimdir. * Gönüllülük ücretli çalışmaya bir alternatif değil, ücretli çalışanın da uygulayabileceği bir konseptir. * Gönüllülük başkalarının hak ve kültürlerine saygıdır. * Gönüllülük insan haklarını ve eşitliği savunmaktır. * Gönüllülük katılımcı demokrasinin en temel öğelerinden biridir. * Gönüllülük bireyin menfaat beklemeksizin topluma sunduğu hizmet sayesinde kendisini de geliştirebilmesidir. * Gönüllülük paylaşımcılıktır. * Gönüllülük bireysel motivasyon, karşılıklı güven, ve takım ruhuyla hayat bulur.

post-it

2005-12-01T23:43:00.000+02:00

D.U.Y.G.U

2005-11-25T01:02:00.000+02:00

yapay zeka neymiş? bilmeyenler öğrensin :P ben gibi karmaşık bir şey galiba :)

Cine-Post (ex. Bruce Willis)

2005-11-20T21:23:00.000+02:00

Unutmamak adına...

2005-11-12T01:09:00.000+02:00

12 Kasım 1999 - Düzce Depremi

Merkez üstü Bolu'nun Düzce ilçesinde 12 Kasım 1999 Cuma günü saat 18.57'de aletsel büyüklüğü 7.2 şiddetinde bir deprem meydana geldi. Deprem merkez üssü Düzce ve çevresinde yıkıma yol açtı. 30 saniye süreyle etkili olan deprem, pekçok ilde hissedildi. Başbakanlık Kriz Yönetim merkezi'nin açıklamasına göre, ölü sayısı 845, yaralı sayısı 4948. Depremde hasar gören ve derhal yıkılması gereken bina sayısı 3395, yıkık ya da ağır hasarlı ev sayısı 12939, iş yeri sayısı ise 2450'dir.

Liste uzun. Sıra foklara da gelmiş...

2005-11-12T00:50:00.000+02:00

- Sanal Test -

2005-11-11T23:37:00.000+02:00

MY ve Pinkoş sizi gidi oyuncular sizi... 1. Günde ortalama kaç saat internettesiniz ? 5-6 saat sanırım. Daha çok geceleri... 2. Herhangi bir messenger kullanıyormusunuz ?(hangisi) MSN :) ama icq da kullanıyorum arada olimera ile sadece öyle konuşabiliyoruz... 3. Kaç tane mail adresiniz var?1 hotmail, 2 yahoo, 2 gmail, 2 de mynet vardı ama kapandı 1 de iş mailim var... 4. Sizinle bütünleşen sanal bir adınız ya da nickname'iniz var mı? depresif vişne :) 5. Internet ortamında tanışıp, real yaşamınız da pekişen arkadaşlıklarınız var mı? denedik olmadı ama denemeye devam :) pekişeceğine inandıklarım var ama gerçekleştiremiyoruz daha... 6. Internet üzeriden alışveriş yapıyormusunuz? pek güvenli bulmuyorum 7. Lütfen şu cümleciği iki saniye düşünüp, aklınıza ilk geleni yazınız ya internet olmasaydı... olup da ben de olmasaydı hemen oldururduk öyle yaptık çünkü :D ama hiç olmasaydı aramazdım napalım kader derdik; örgü örerdim ben de :P 8.üzgünüm sonucu madde çok saçma geldi :P bütün gün işteyim ben yahu :\ ben de oyuna devam edeyim... bakiimm... eski dostlar,yeni blogcular olimera, merdümgiriz ve dk sobe sobe sobe :)

Üstüme gelmeyin ...

2005-11-08T02:04:00.000+02:00

Geçenlerde aldığım boks eldivenlerim pek işime yarıyor. Kızdıkça yumrukluyorum. Sinirimi çıkartıyorum. İlerletirsem şu boksu üstüme gelmeyin sakın dövebilirim...

Madalyonun Diğer Yüzü

2005-11-04T01:33:00.000+02:00

Çok etkili bir sunum olmuş. Bir bakın lütfen...

İyi Bayramlar !

2005-11-03T02:28:00.000+02:00

Ne güzel hediye bu !!!

2005-11-02T02:42:00.000+02:00

Hepi Börtdey Kendim :P

2005-11-02T01:00:00.000+02:00

Bugün benim doğum günüm :) Annemin söylediğine göre zor doğmuşum ben. Ucundan dönmüşüm hayatın şimdi burada olabilmek için yıllar yıllar önce. Gelmek istememişim nedense :D Nedense artık...

Öncelikle annemin Anneliği kutlu olsun :)

"İkinciye anne olmuştunuz, kendinizi nasıl hissediyorsunuz?" :P

Annemin cevabı :

"-çok kötü :( " Neyse :D...

24 yaşına bastım bu arada. Zaman çabuk geçti inanamıyorum. Bi 23 daha yaşar mıyım acaba? Kim bilir... Umarım herkes hayırlı yaşlara erişir. 2 gün önce eniştemi kaybettim mesela. Umarım huzur içindedir şimdi. Çok üzgünüm bu aralar :( Mükemmel bir insandı. Tam bir beyfendi... Allahım rahmet eylesin kaybettiklerimize... Hayat böyle bir şey. Doğmak ve ölmek arası...

20 detay için sobelemiş beni Pink ve Yeşil. Sağolsunlar. Yine geçikmeli yazayım hayatımın detaylarını doğum günüme özel ;) 1-Detay demişken detaycı bir insanım. Bana göre hayat ayrıntılarda gizli. Kendinden birşeyler katabildiğin her şey yaşam belirtisi yoksa herşey tekdüze herşey sıkıcı... 2-Pek belli etmem ama bir anda alevlenen cinsten sinirli bir insanım. Bunu en çok ailem hissediyor. Sanırım en çok onlara hissettiriyorum. Koşulsuz sevginin getirisi olsa gerek :( ... 3-Tam bir çocuk delisiyim. Etrafta ufaklık görmeyeyim severken hırpalarım valla çok seviyorum napiim... 4-Yardımlaşma konusunda çok hassasımdır. Elimden geliyorsa durmak, seyretmek ayıbıma gider. Kolları sıvarım hiç düşünmeden; 5- O nedenle Bursa 911 Arama Kurtarma Derneği üyesi ve Kızılay Gönüllüsüyüm. 6- Ayrıca Eğitim Gönüllüleri Vakfında gönüllü olarak derslere giriyorum. 2. sınıflara Oyna-Öğren dersi ; 7.sınıflara Temel Seviye Bilgisayar dersi veriyorum. Öğretmen değilim gönüllü ablalarıyım onların ve onları çok seviyorum. Bu deneyim sandığımdan da harika birşey :) 7-Yazı yazmayı seviyorum ama bazen her yazdığımı paylaşmayı sevmiyorum :) 8-Tüm sanatsal şeyler ilgimi çeker. Aynı zamanda zevkime de güvenirim... 9-Arkadaşlık benim için çok önemlidir. Aynı önemi hissetmezsem yıkılırım... 10-Cümlelerimin sonuna üç nokta koymayı seviyorum. Dahası varmış hissi veriyor bana :) 11-Sütlü tatlıları severim özellikle süt helvasını. Tatlı çok tatlı geldiğinde :) mutlaka yanında zeytin yerim :) 12-Kıskanç biriyim ama sevdiğim insanı kıskanırım. Başkasını kıskanmam olsa olsa imrenirim... 13-Bazen çok maymun iştahlıyımdır. Hemen olsun bitsin isterim. Buna rağmen de uyuşukluk yaparım nedense çözemedim... 14-Alışveriş yapmayı severim. Özellikle de hediyelik almaya bayılırım. Küçük, ucuz ama özgün şeyler hoşuma gider. Çok savruk değilimdir yani... 15-Yalana tahammülüm yoktur. Kötü bile olsa gerçeği duymayı tercih ederim. Duygusal olsam da mantığımı dinlerim. Aşkta hiç kazanamadım bu nedenle. Kapıp koyvermeyi bir becerebilsem herşey daha kolay olacak... 16-Hep bir müzik aleti çalmak istedim. Sadece filütle neşeli yol şarkısını çalabiliyorum :) la la sol fa la la... 17-Hayatımın bundan sonraki kısmını geçirebileceğim bir evim olsun istiyorum. Herşeyiyle bana ait sevimli ve huzurlu bir ev... 18-Ehliyetim olmasa da bir 4x4 siyah kamyonet istiyorum. Çocuklar arkasına doluşsun gezelim yollarda, dağlarda püfür püfür... 19-Çiçeklerden en çok hanimelini seviyorum. Ağaçlardan ıhlamur ve nar ağacını. Meyvelerden armutu (yeşil ve sert olmalı :) ) . Yiyeceklerden patates püresini, mercimek köftesini, kabak dolmasını, tuzlu fıstığı, antep fıstıklı çikolatayı severim. Çayı şekersiz içerim... 20-Bruce Willes hayranıyım kel kalsa da. Öyle muzip gülen biri daha yok ki :) Bitti. Aslında çok detay daha var ama bakınız: madde7 o da bende kalsın ;) Sevgiler...

Hepi Börtdey Zeynep :)))

2005-10-27T01:50:00.000+03:00

Yanık Hüzün

2005-10-24T01:35:00.000+03:00

Zaman çeyrek varmış hüzüne görememişiz. Aldatmacayla, sahte mutluluklarla oyalanmış saatler geçmiş farketmeden. Mutluluk zannedilen sayılı saatler. Şimdi dolu dolu hüzün zamanı. Günün karmaşasında anlık unutulan, oysa içten içe hissedilen, en çok kendinle başbaşa kaldığın saatlerdeki hüzün zamanı. Ucu tutuşmuş çıra gibi bir yanık hüzün. Sesi var, dumanı var, sıcağı var; farkeden yok mu? Yanık bir hüzün kokusu var havada...

Dünyada herşey doğal. Doğal bir doğa kanunu var. Yaşamak da ölmek kadar gerçek. Ölmek, yaşamak kadar. Hüzün de mutluluk kadar gerçek. Herşey insanoğlu için herşey. Herşey bizim için. Kabul etmek boynumuzun borcu. Herşey olabilir ama nedensiz asla. Herşeyin bir nedeni var, unutma!

Bir karara varmak kadar insanı rahatlatan bir şey yok öyle değil mi? Doğru; karasızlık en kötüsü olurdu. Başlamak bitirmekten daha kolay olsa gerek. Kolayı seçmek de kolay ama.

Bitişler hüzünlüdür. Başlangıcına yüklediğin anlam kadar eşdeğerdir hüzün. Kırılan umudun ve güvenin kadar ağırdır ağırlığı. Oturup düşünürsün bu kadar değer neden diye? Kırılan gururun aklına gelir susarsın. Değmediği için yıkılırsın. Alıp başımı gidesim var yine. Bu güvensizlikle kime giderim? Bu yorgun kalple nereye? Anlaşılan yine burdayım. Bir deli rüzgar eser başımda. Sazlıklardan havalanan bir ördek gibi sessizim.

Haykırmak istiyorum. Konuşamıyorum. Konuşursam...

Sadece rüzgarın sesini dinliyorum.

~ Balıklara güvenemeyeceğimi bilmeliydim hem hafızaları kötü hem de bazı cinsleri yalancı ~

Olimera ve Ben

2005-10-20T01:26:00.000+03:00

Senin gibilere...

2005-10-06T15:43:00.000+03:00

Dünyadaki yaradılış sebebimiz farklı seninle. İkimizde farklı boyutlarda, farklı anlamlarda yaşıyoruz duygularımızı. Farklı rollerdeyiz bu senaryoda. Farklıyız,hem de çok farklı... Ben senin her hareketini hoş görebiliyorum hayatını değerlendirince. Hak vermeye çalışıyorum, alttan alıyorum. O küçümseyen bakışlarının, o gösteriş çabalarının, ben buradayım dercesine çırpınışlarının, yüzüne sürdüğün renklerin nedenini bulabiliyorum düşününce. Sen ki hayatın boyunca ne kattın, ne kazandın, neden böylesin düşündün mü hiç? Senden başka varolanları; zor şartlarda yaşamak zorunda kalanları; sana verilenin kıyısı, köşesi kadarına muhtaç olanları hiç düşündün mü peki? Ya da rolleri değişip yerine koydun mu kendini yanından geçen ezik insanların? Çok ciddiyim, merak ediyorum bu hallerinin sebebini. Seni eleştirenler yoksa, bu mükemmel olduğun anlamına gelmiyor aslında ya da yüzüne söylenmeyenler arkandan söylenmiyor sanma. Senin cahil cüretin, konuşurken aptallığın, kendinde eleştiri hakkı bulman; en çok bunlara şaşıyorum, en çok bunlara gülüyorum. Ben dedim ya senden farklıyım. Birbirimize hiç yakışmıyoruz baksana. Aynı ortamda bulunmamız tamamen kaderin bir oyunu. Elimde olsa hiç görmezdim yüzünü. Saygımdan konuşmuyor olmasam duyacakların eminim hiç hoşuna gitmezdi. Yüzüne kusardım tüm haksızlığını. Ağzın açık kalırdı bir konuşsam gerçekleri. Belki senin sorunun da bu. Bir tokat kadar gerçekçi insanlar yok hayatında. Benim ruhum hizmetçi, asalet senin olsun. Sen istediğin gibi büyük burnunu dolaştır ortalıkta. Kendini gösterdiğin kadar varsın bu dünyada. Yaşamı terk ettiğinde istesen de istemesende o küçük gördüklerinle aynı yerde olacaksın. Aynı yerin yolcusuyuz eninde sonunda bir anlasan. Keşke ama nerde?

'O' Sevince

2005-10-04T08:45:00.000+03:00

o sevince
ben hayatı şimdi anladım
o gelince
bütün akşam ona ağladım
inandım bu aşkın
onun kollarında güzel olduğuna
ve sanki onunla kavuştu yaşam sonsuzluğa
bir genç kızın sevgisi ve hissettikleri
o gözyaşlarıyla
ıslak duygularında
gizlenir bilki
o sevince
ben hayatı şimdi anladım
beni deli eden o gözlerindeki bakıştan
bir insan sevildikçe hayat ne güzel
bir ömür boyunca
onun yanında
onunla başbaşa
hep onun kollarında
o sevince
ben hayatı şimdi anladım
usulca dolaşan bir ırmaktı sanki
bedenimde o his
birden çoşuverdi
damarlarımdaki sensiz dünya
bir insan sevildikçe hayat ne güzel
bir ömür boyunca
onun yanında
onunla başbaşa
hep onun kollarında
o sevince
ben hayatı şimdi anladım
sislerin ardından doğan güneşle koşuyorum
o sevince
ben hayatı şimdi anladım
o gözyaşlarıyla öğrendim
bu gece

onu sevmeyi...

Merdümgiriz'in Anketi

2005-10-01T10:36:00.000+03:00

Sevgili arkadaşım merdümgiriz bloğunda bir anket yapmış. Yazdığınız her yorum ona anketinde yardımcı olacak. Bir göz atar mısınız? http://merdumgiriz.blogspot.com/2005/09/2-resim-arasindaki-7-fark.html

Dayımı everdik!

2005-10-01T09:56:00.000+03:00

Sonunda dayımı da evlendirmeyi başardık. Evlensin ki sıra bize gelsin di mi ama :D Çok güzel bir tören oldu. Umarım hayatları da sağlıklı,huzurlu,bir ömür boyu birlikte ve de mutlu geçer. Koşturmaktan kendi adıma fotoğraf çekinmeyi bile unuttum. Nasıl olur demeyin oldu valla ben de anlamadım. Popomun yer gördüğü nadir bir anı da msn'de değerlendirdim bilenler bilir :D. Tabii kısa kesmek durumunda kaldım zira ağzı süt kokan kuzenime göz kulak olmam gerekiyordu. Çok yorulduk ama değdi sonunda evlendi ya inanamıyorum :) Fotoğraf bulurum elbet çekilenlerden çünkü bu mutlu çifti sizinle paylaşmam gerek. Şimdi böyle bir geceden sonra sabah kalkıp işe gelmek kadar kötüsü yok :(

Ya sabır!

2005-09-27T14:32:00.000+03:00

İçimde saklı görünmezlerim var; söylemeye korktuğum doğrularım. Korku filmi sahnesi gibi ağır adımlarımla kaçmaktayım. Gölgemden bile korkuyorum. Aynalara küstüm, bakmıyorum. Otobüsün camına dayanmış başım, hüzünlü bir melodi fonunda gidiyorum. Yollar aynı, insanlar aynı, yarınlar aynı... Peki neydi yolunda gitmeyen? Kaderin seyrini böylesine değiştiren ve senaryoyu bu hale getiren? Ne yapmıştık, hangi hataydı böylesine cezalandıran? Allahım suçlu kimdi ve suç neydi? Bir şeyler olmuştu mutlaka...

Metropol insanı olma yolunda hızla ilerlerken, içimden son çırpınışlarım kurtarmaya yeter mi köylerimi? Bozma kendini, doğrularını seç, kararlarının arkasında dur! ya sonra? İşe yaramıyor bu benlik... İşe yaramıyor bu sevda... Herkesi boşverdim ya... ya benim beklentilerim, ya benim hayallerim? Unutmam mı gerek vazgeçmem mi? Boş mu vermeli ? Hayat nedense hep bir Sezen şarkısı gibi: Çok sevda var; çok gözyaşı, çok ayrılık... vazgeçmek, farketmek, geri dönmek, yetinmek tüm eylemler. Sabır var bir de; Ya Sabır!

Tren gider rayında rotasını bilerek. Camdan görünen manzara şimdi sonbahara hazırlanır. Mevsimler bilir sırasını. Gece ve gündüz 24'ün yarısı. Emekleyen yürür, ham meyva olgunlaşır. Doğan, ölür. Doğanın kanunu budur, dengesi şaşmaz. İnsanın doğası şaşmaya görsün asıl. Gözünün önünde yiten değerler, yaşanamayan duygular, abartılar, acılar, maskeler, yalnızlıklar. Geriye kalanlar neler yaşatır adama? Eldekilerle yaşananlar ne hissettirir insana? Hep dahası, hep fazlası gerek; hep bana gerek, bize gerek. Zordur hak etmek ... Hak Hak'tan gelir. Unutmamak gerek. Daha beklemedeyim sıramı.

Güz de geldi...

Ya sonra?

Ya sabır!

Geçmiş geçmiştir...

2005-09-23T18:44:00.000+03:00

Mehter Takımı

2005-09-20T10:49:00.000+03:00

Şimdi sizlere mehter takımımızı tek tek tanıtmak istiyorum :)))) Zurnazen: Zurna, mehter takımı içinde en önemli çalgılardan bir tanesidir. Halkın sevgisini kazanmıştır. Mehterbaşının kıyak geçtikleri de denilebilir :))) Zurna çalanlara da zurnazen denilmektedir.

Zurnazenlerimiz:

Pink: Siyah fon üzerine Pembe Zurnazen

Şekerpare: Şekerli Zurnazen

Tuğba: Stajer Zurnazen

Davulzen:

Davul, zurna ile uyum içindedir. Gür ve güzel ses çıkarır. Davul çalanlara da davulzen denilmektedir.

Davulzenlerimiz:

Xbox: Efemmm Davulzen

Bilal: Zenci Davulzen

Boruzen: Dünyadaki tüm orkestraların önemli çalgısı boru. Boru mu yani :)) Mehterde boru çalanlara da boruzen denilmektedir.

Boruzenlerimiz:

Pınar : Gurme Boruzen

Mandalina : Botanikçi Boruzen

Mercan : İncecik Boruzen

Hayal Perisi : Muradına Eren Boruzen

Zilzen: Zil çalanlara da zilzen denilmektedir. Kısaca zilliler :)))

Zillilerimiz pardon Zilzenlerimiz:

Ligeian: Cenk Zilzen

Derin İz: Sessiz Zilzen

Handan: Ana Zilzen

D.K: Cici Zilzen

Olimera: Kayıp Zilzen

Cevgen: Mehterde ucunda küçük ziller bulunan bir sopa şeklinde müzik aletidir. Bunu kullananlara da Cevgen denilir. Bu mehtere has bir müzik aletidir. Başka yerde kullanılmaz. Arada çıkardığı hoş sesi sayesinde takımın vazgeçilmezlerindendir :)

Cevgenlerimiz:

La Panse: Prof. Cevgen

Ashkar: Camcı Cevgen

Ortanca: Özgürlük abidesi Cevgen

RTYucel: Moymullu Cevgen

Nakkrezen: Nakkare (Kudüm) ağızları deri kaplı , birbirine bağlı farklı büyüklükte iki çömlekten oluşan bir çalgı olup mehterde bunu çalanlara Nakkrezen ismi verilmektedir. Değişik bir çalgı gördüğünüz üzere. Mesnevi müziğinde kullanılmakta günümüzde.

Nakkrezenler:

Ufuk İlter: Üstad Nakkrezen

Yeşil: Gurbet Nakkrezen

Kös: Mehterin yürüyüşü sırasında Mehterin gerisinde bir at sırtında taşınırdı. Aramıza en geriden katılanlar onlar;

Kösler:

Merdümgiriz: Kaçak Kös

Renkli Leke: Lekeli Kös

Birde seyircilerimiz var tabii. Onlar genelde izlemeyi tercih ediyor. Arada katılınca mutlu ederler belki :)

Seyirciler:

Erol, Yazı Masası, Wanna Run, Sordino , Gece

Bir de ben varım tabii ki :))) Çorbacıbaşı: Mehterin en önde gideni. Mehterbaşı Duygu :)

* daha önce size tanıtmayı düşünmüştüm mehter takımını ama böyle daha güzel oldu sanki :) bu arada burdaki bilgi ve resimleri mehter.com adresinden aldım.

! Baktım da Mercan ve Mandalina sobelenmedi mi acaba ? :)))

Elma Püreli Kek

2005-09-15T08:59:00.000+03:00

Malzemeler:

2 Yumurta

1,5 su bardağı şeker

2 su bardağı un

Yarım su bardağı erimiş margarin

1,5 su bardağı elma püresi (rendelenmiş)

Yarım su bardağı çekirdeksiz üzüm

Yarım su bardağı çekilmiş fındık

2 çorba kaşığı kakao

1,5 çay kaşığı tarçın

1/4 çay kaşığı dövülmüş karanfil

1/4 çay kaşığı yenibahar

Yarım çay kaşığı tuz

1,5 çay kaşığı kabartma tozu

Yapılışı:

Tarifi büyük annemin verdiği eski bir yemek kitabından aldım. Malzeme listesi ilk bakışta uzun gibi gözükmüştü ama inceleyince herşeyden azar azar konulduğunu farkettim. Açıkçası yapılışı da oldukça basit. Ama sonuç mükemmel. Öylesine doyurucu bir kek ki bir dilimi bile yetebiliyor.

Gelelim yapılışına;

25 cm. çapındaki tepsi yağlanır, unlanır. Fırın yakılır.

Un, kakao, tuz, tarçın, karanfil, yenibahar, kabartma tozu, karıştırılıp elenir.

İçine çekilmiş fındık ve üzüm konur.

Büyük bir kasede yağla şeker karıştırılıp yumurtalar tek tek ilave edilir.

Un karışımına, elma püresi de ilave edildikten sonra tüm malzemeler karıştırılıp kaba boşaltılır.

Orta ısılı fırında 40-45 dk. pişirmek yeterli.

Yaparken bu adımlara uymak gerekli. Harfi harfine uygulayınca ortaya mükemmel bir sonuç çıkıyor. Baharatlar ayrı bir tat ve koku veriyor doğrusu. Pişerken mutfağımız öyle güzel koktu ki anlatamam. Babam karanfilden hoşlanmadığı için ben ne yazık ki kullanamadım. Ama size mutlaka tavsiye ediyorum. Elmaları rendeleyen ağabeyimin desteği için de teşekkür ediyorum kendisine. Mükafat olarak da silip süpürmesine izin verdim elma püreli kekimi. Size de şimdiden kolay gelsin ve afiyet olsun...

NOT: Fotoğraf makinem olmadığı için fotoğrafını çekemedim. Sanırım fotoğrafsız pek bir anlamı yok ama ben yine de bu güzel aktiviteye katılmak istedim.

Kitap Oyunu

2005-09-15T08:08:00.000+03:00

Yine parecim beni sobelemiş valla haber vermese naparım ben bilmiyorum ;)

Kaç kitabım var?:

Ne yazık ki çok fazla değil. Sanırım bu da öğrencilik yıllarım boyunca şehir kütüphanesine üye olmamdan kaynaklanıyor. Genelde elimdekileri de bağışlamaya çalışıyorum. Bir kitabın arkasında okuğum bir yazı da şöyle diyordu aynen katılıyorum; "insan okudukça, kitap okundukça değerlenir." Ama bazen vermeye kıyamadıklarım da oluyor açıkçası.

En son aldığım kitaplar?:

Ağabayime hediye olarak Lance Armstrong'un "Yaşama Çevrilen Pedallar" kitabını aldım. Kendisi Lance Armstrong'un hayranı ve hem kitabın yanında bir de livestrong sarı bilekliklerden de alıyorsunuz. Kanser araştırmalarına bağış yapıyorsunuz böylelikle. Bu arada bu işi ticarete döküp renkli renkli bileklik üretenleri ve makbuzsuz satanları kınıyorum. Güzel hareketlerin anlamını yitirmesine izin verdirmeyelim bence. Kendime de hediye bir sürü kitap aldım : Maeva Binche - İtalyanca Aşk Başkadır , Jean Jacques Rousseau - Yalnız Gezenin Düşleri, Gabriel Garcia Marquez - Benim Hüzünlü Orospularım en sonuncuları.

En son okumakta olduğum kitap?:

Aslında 2 kitap var; biri Turgut Özakman'ın Şu Çılgın Türkler kitabı. Başucu kitabım kendisi, gece yatmadan önce okumaya çalışıyorum. Diğeri de yol kitabım; Jean Jacques Rousseau - Yalnız Gezenin Düşleri. Çantamda bulundurup nerde vakit bulursam okumaya çalışıyorum. Otobüste, rayda, elekrikler kesilince ofiste vs...

En çok etkilendiğim 4 kitap?:

İlk kitabım ilkokuldayken okuduğum "Pilli Bebek" diye bir kitaptı. Dışı ciltli,saman yapraklı, mis gibi kitap kokan bir kitaptı işte. Yabancı bir yazara aitti şimdi hatırlamıyorum. Öykü pinokyo tarzı bir şeydi ama beni çok etkilediğini hala hatırlayabiliyorum. Sonraki kitap ise lisede bir arkadaşım okumam için vermişti. İsmi "Bİtmeyen Öykü" olması lazım yazarı da yabancı ama onu da not almamışım ne yazık ki :) Fantastik bir romandı. Çok etkilenmiştim. Daha sonra okuduğum Jostein Gaarder'in "Sofi'nin Dünyası" kitabı. Kütüpheneden alıp okumuştum. Felsefe hakkında çoğu şeyi bu kitaptan öğrendiğimi söyleyebilirim. Hatta elimde kalmayacak diye bir çok yerini not etmiştim. 4.sü ise bir şiir kitabı; aslında çok fazla şiir kitabı okudum ama bu farklı bir şiir kitabı. Çünkü kitap boyunca tek bir şiir var. 5 Bölüm ve 54 Parçadan oluşan Yılmaz Odabaşı'nın "Feride" kitabı. Onun dışında Murathan Mungan'ın kitaplarını severek okuyorum. Şiirleri ve yazılarındaki buluşları çok beğendiğimi de söylemeden geçmeyeyim... Ben de bu oyunu çok sevdim açıkçası. Ayrıca bir soru da ben ekliyorum. "Hangi yazarı beğeniyorsunuz?" Yine geç kaldığımı biliyorum ama bu kez ben de oyun arkadaşları seçtim kendime:

Beni unutmuş olan ve bihaber bırakan Derin iz , sonra geometri kitabından başka ne okuduğunu merak ettiğim zenci agrep kardeş Bilal ve de tatilci Mercan :)

Duygusal Haberler

2005-09-12T13:02:00.000+03:00

Birazdan okuyacaklarınız bilgi içerikli bir yazıyı oluşturmaktadır, lütfen dikkatli okuyunuz ama isterseniz dikkate almayınız :)

Oturdum, düşündüm ve sonra kendi kendime dedim ki artık birşeyler yazmalıyım. (Şekerpare tatilden dönmeden ve bana niye yazmıyorsun diye sormadan önce) Yazacaklarım da tıpkı bir günlüğe yazar gibi olmalı. Gerçi insan tereddüt ediyor: Blog uzmaları benim blog'umu da gereksiz bloglar listesine koyabilir diye; belki de koymuştur ama kimin umrunda ki. Bu ülkede nasılsa herşeyi sahiplenen birileri çıkıyor. Üstüne üstlük ne hakla olduğunu bilmediğim bir üslupla yazdıklarınızı yargılayıp yanlışlarınızı düzeltme gereği buluyorlar. Neyse ki her türlü yoruma açığız çok şükür.

Yok yok yazacaklarım bu konuda değil. Ben hala günlük yazmaya kararlıyım ;)Son zamanlarda ihmal ettiğim sevgili blogcu dostlarımı çok özledim. Okuduğunu bildiğim ve yorumlarına güvendiğim yıldızlı insanlar için Duygu'dan son haberler:

1- Geçtiğimiz cumartesi Dünya İlkYardım Günü idi. Ben de bir 911 Arama Kurtarma Derneği üyesi ve Kızılay Gönüllüsü olduğum için o günkü organizasyonda gönüllü olarak çalıştım. Kandırıkçı hocamın nikahına gitmeyip böyle bir çalışmada yer aldığım için ayrıca mutluyum. (Zaten ben onun anlattığı masala inanıp geleceğim sözü vermiştim yani konuştuklarımız doğru olmadığı için verdiğim sözün de hiç bir hükmü kalmamış oluyor. İçim rahat en azından. Neyse bunlar ayrıntıydı zaten ancak o anlayabilir.) Öğlene doğru şehir merkezinde izleyenlere, ilkyardımı tanıtıcı bir gösteri yapıldı. Gösteride İlkyardım eğitmenleri, Sivil Savunma görevlileri ve biz gönüllüler yer aldık. Daha sonra çevredekilere dağıttığımız balonları, herkes elele tutuşup çember oluşturduktan sonra "İlkyardım Öğren Hayat Kurtar" sloganıyla gökyüzüne bıraktık. Onlarca uçan balon güzel bir amaç için atmosfere karıştı. Akşama kadar da şehrin önemli bir alışveriş merkezinde maalesef pek de işlek olmayan bir noktasındaki standımızda (çünkü yetkililer ancak orasını uygun görmüşlerdi tabii bir güzellik markasının standı kadar önem teşkil etmiyorduk ne yazık ki) insanlara ilkyardım öğrenmenin hayat kurtardığını anlatmaya çalıştık. Anlatmaya çalıştık yazıyorum çünkü insanlara önemli birşeyler anlatmak gerçekten çok güç. Standın önünden geçerken göz ucuyla ters ters bakanlar, olayı sanki bir hobiymiş gibi ancak boş vakitte gidilecek bir kurs olarak algılayanlar, tıp okumayı düşünüp de nasıl olsa zorla öğreneceğim mantığı güdenler, Allah kurtarır öğrenmeye ne gerek var diye düşünenler, İlkyardım öğrenmek yerine sadece otomobiline ilkyardım seti alma niyetindekiler ve dahası... Bu manzara ile karşılaşınca umudumuz kırılsa da bilinçlendireceğimiz her kişi için yine de anlatmaya devam ettik inatla ve umarım bir faydası olmuştur. Tabii ki bilinçli yaklaşan ve bizi dinleyen herkese de teşekkür etmem gerek.

2- İşler yoğun ve sıkıcı açıkçası. Önümüzdeki bütün hafta serviste (projesini yürüttüğüm fabrikada) olacağım. Yegane kullanıcım Mehmet Bey ile son tasarladığım arayüzleri test edeceğiz, yanlışları saptayacağız ve sonra ben düzelteceğim. Yani yoğun bir çalışma beni bekliyor. O nedenle ortalarda olamazsam beni hoşgörün ve kendinize iyi bakın.

3- Bu arada bazılarımız artık erken kalkmak zorunda olacak. Onlar adına çok üzülüyorum :))) ( Keşke burda bir kıs kıs gülme efekti kullanabilseydim. Siz öyle varsayın lütfen.) Artık tatil rehavetini üzerlerinden atmaları gerekti bence, zira tatil yapamamış bir zavallı olarak bu durumu iyice içerlemeye başlamıştım. Yeni eğitim-öğretim dönemi hepsine hayırlı-uğurlu olsun efendiimmm...

4- Beni özleyin anacığım. Bayyyy!

Keskin Sirke !

2005-09-12T12:57:00.000+03:00

Aman da şekerpare beni sobelemiş.Hemen yaz diye şantaja geçmeden cevaplayayım bari :D

1- Nerelisin?Cvp :Bursalıyım.Soru : Aslen nereli sen de .... tipi var? (Karşımdaki kişinin takdirine bırakıyorum noktalı kısmı çünkü bugüne kadar çok farklı yerdeki insanlara benzetildim. Acaba ben sürekli evrim geçiriyorum da haberim mi yok :))Allah Allah! İllla başka bir yerden mi gelmem lazım Bursalıyım işte babam çerkesmiş anam lazmış ne önemi var.

2- Kaç yaşındasın?Yahu tamam göstermeyebilirim yaşımı ama bu kadar da şaşılıp hayrete düşülmez ki. Hele benden küçük olup da büyük gösterenlerin büyüklük tavırları ayrı bir komik ve sinir.

3- Sevgilin yok muuuu?Hayır yok ben evde kalma meraklısı bir bayanım. Olmaması işime geliyor. Bekarlık sultanlık diyenlerdenim.

Birçoğumuz bu tarz sorulardan hoşlanmıyor galiba ama dikkate de alınmıyor ne yazık ki. Çünkü sorulmaya ve sormaya devam ediyoruz. Alın benden de gıcık bir soru Nedennnn peki?

Ben yine geç kaldım sanırım napalım bir dahiki sefere :)

10' ar 10'ar sayarsam 100 mutluluk eder :)

2005-09-05T18:49:00.000+03:00

Pink beni sobelemiş ama kesik parmağımla anca yazdım. Napiim :)

1. Son zamanlarda bloggist bayan arkadaşlarımla msn de kız muhabbetleri yapmak beni çok mutlu ediyor :P

2. Her ne kadar herşeyime karışsa da ağabeyimin olması da beni mutlu ediyor.

3. Sonra sevgili dostum Senem de iyiki hayatımın bir parçası. Canım dostum onu tanımaktan çok memnunum.

4. Tanımaktan memnun olduğum sevgili bloggist arkadaşlarım da var. Onlar kendilerini biliyor. Tek tek saymayayım şimdi alınmasın unutacaklarım sonra :)

5. Yeni kitap alınca hele bir de okuyunca değmeyin keyfime.

6. Sevgili derneğim ve dernek üyesi arkadaşlarımın içinde yer almak. Onlarla gönüllü göreve koşmak, zor durumdaki insanlara yardım etmek, dağda bayırda dolaşıp tırmanıp kamp yapmak, gece kamp ateşinde türküler söylemek ve yıldızları seyretmek gibisi yok. Bu yaz dağları çok özledim :(

7. Cocostar ve Cappucino ikilisi de zor zamanlar da mutluluk verici iki yegane tad. (Hele soğuk kamp gecelerinde çadır içi muhabbetlerde..)

8. Alışveriş yapmak da mutluluk veriyor ama geçici olduğunu söyleyebilirim.

9. Stres toplarım sevgili balığım Mr.Lonely ve kuşum Maviş. Bir de bir zamanlar kedim Boncuk ve köpeğim Badem :(

10. Son olarak ; herkese inat küçük adımlar atıp küçük mutlulukları yakalamak da beni mutlu ediyor.

Geç kaldım ya yine ebe benim sanırım. Sayıyorum saklanın 1..2..3..

Dostoyevski'den Ruha Dokunan Düşünceler

2005-09-03T13:19:00.000+03:00

" Bizler ya dehşete kapılır, ya da kapılmış numarası yaparız. Oysa aslında ahlaksız tembelliğimizi kıpırdatan olağanüstü güçlü bir haz duyarız bundan. Ya da küçük çocuklar gibi sallayarak kovmaya çalışırız kötü hayalleri. Biraz sonra herşeyi unutup oyuna, eğlenceye dalmak için başımızı yastığın altına sokar, gitmelerini bekleriz. Ama bir gün bizim de aklımızı başımıza toplamamız, kendimize, toplumumuza bir göz atmamız, sağ duyunun gösterdiği yoldan gitmemiz gerekecek "

...

"Hey gidi hey!... Bizim gibi ahmaklar, ekilmeden bitiyor galiba..."

* Dostoyevski'den Ruha Dokunan Düşünceler(Hazırlayan:Esra Uluç) adlı kitaptan alıntıdır

Anlatamıyorum

2005-09-02T11:13:00.000+03:00

Yalnız bir kelebeğin kanat çırpışı bu

bir aşağı bir yukarı

Önünü görmez yön bilmez

bir deli yolda delice gidişi

Bile bile öleceğini

son çabası

Bir umut yaşama arzusu bu

Belki de delilik

İçinde haykırdığı

Dışında sustuğu

Anlatmaya korktuğu

Kalabalık yanlızlığında

Özgür ve bir o kadar sürgün bir yürekte

Deli bir korku bu

Sen sağır ve kör

Sen bilmez cahil

Anlayamazsın anlatamadıklarımı

En iyisi mi

Git içimden kovuyorum seni

Git daha ulaşılmaz bir yere götür kendini

ve sakın söyleme adresini

Çünkü artık uçamaz hasret kelebeği

Son kez dokunduğu papatya dedi ki

Seviyor Sevmiyor Seviyor Sevmiyor

Geldiğimiz son belli aslında

Sapı da dahil

Çöpü de kökü de

Herşeyi eklesek eksik kalıyor

Yine de sevmiyor...

21.05.2004

Düş-ünce Düşün-ce

2005-09-01T14:10:00.000+03:00

Yaprak Dökümü -1

2005-08-24T09:27:00.000+03:00

Yıllar geçmiş farketmeden, görmezden gelmişiz eksilen sayfaları. Takvimler güzün başlangıcını gösteriyor bizim için; yaprak döküyoruz artık. "vakti gelmiş ayrılığın ne yapsak boş". Mutluluğa gidenleri uğurluyoruz ardından bakıp sevgiyle. Ne gariptir şahit olmak hayallerin gerçekleşmesine. Ne gariptir değişimleri yaşamak; uzakların yakın olması...

Dilşah erdi muradına, biz çıkalım kerevetine...

Şehir insanlar-ı

2005-08-22T09:16:00.000+03:00

Otur... Bir şeyler yaz, aklından geçirip de dile getiremediklerin hakkında... Üstü kapalı anlat; anlat ki kimseler anlamasın, herkes kendinde bir şeyler arasın... acaba? Yüzüne yüzüne konuşmak var ama ne haddime; kimim ki ben ve niye bu kıskançlık? Dürüstlük fazla bu konuda. Dürüstlük fazla... Hesap sormak hiç değil, dedim ya ne haddime. Öyleyse... Öyleyse neden? Sıradaki yerimi beğenmeyişim, kendimi sevgisiz hissedişim... Neden bu soğukluk ve sahipleniş kıskanarak. Oysa biz arkadaştık aynı düşünen. Şimdi ayrı düşünüyoruz anlaşılan... Herkesin sahip olduğu bir şeyler var hayatta. Tutundukları, yaşama sarıldıkları bir dal. Kaderlerinin hediye ettikleri... Gezindiğim uçurum kenarlarında olmayan bir şey bu. Uçurumlarım sessiz, uçurumların dik, uçurumlarım kimsesiz... Sahiplenmek, benimsemek, birilerine bir şeylere bir yerlere ait hissetmek kendini; Aidiyet. Nasıl bir şey? Bilmiyorum... Her insan keşfedilecek bir şehir gibidir aslında. Sokakları, caddeleri, barları, kafeteryaları, hastaneleri, mescitleri, hapishaneleri, dükkanları, oyun parkları, binaları, 'arka sokakları'. Ve duygusu; her şehrin bir duygusu vardır hissettirdiği. Bu şehrin duygusu ise yanlızlık. Bir şehirde turist de olabilirsiniz; içinde yaşayan da, avuç içi gibi bilen de, arada uğrayan da, doğup ölen de. Tıpkı birine yabancı olmak, tanıdık olmak, dost olmak, aşık olmak gibi. Bir şehrin yolları gibi mesafe koymalı insanlara. Şehir merkezine herkesi sokmamalı. Mümkünse varoşlarında yaşatmalı. Gerçekler varoşlarda gizlidir çünkü. Gerçekleri göstermeli acı da verse. Öyle çok sahiplendirmemeli. Karış karış bilmesine izin vermemeli. Baktırtmamalı aynı manzaradan. Alıştırmamalı aynı kalıp. Hemşehricilik yapmamalı. Bırakıp gitmelerine izin vermeli bazen. Tutsak etmemeli. Geri dönerse değişmiş bulmalı. Yeni binalar, yollarla karşılamalı; şaşırtmalı. Hep şu saniyeyi yaşatmalı... Bu şehrin yüreğinde tadilat var şu saniye. Sokaklarındaki çukurlar, döşenmemiş taşlar takılıp düşecekmiş hissi veriyor. Bu şehirde yalnız yürümek zor. Güvenliksiz, barınaksız; yaşamak zor ama değil imkansız. Sadece korkusuz olmalı... Bu şehri tanıyorum. Karış karış biliyorum sokaklarını çünkü sahibiydim bir zamanlar. Özgürlüğünü verdim eline uzun zaman önce; anahtarı ben de değil. Kaybettim. Sahipsiz bıraktım; kim isterse onun olsun.Terkedemediğim bu şehrin abdalı olacağım ben... Üç maymunu oynuyorum artık. Duymuyorum, görmüyorum, konuşmuyorum. Kelimeler anlamını yitirdi, sesler gürültüye dönüştü, görünmez oldu herşey. Kalabalık yalnızlığımda; sahipsiz, yitik ama terkedilmemiş bu şehrin sınırlarında dolaşıyorum abdal misali. Aptallığı oynatıyorum tiyatro sahnelerinde. Alkışlayanlar gerçekçi buluyor; belki gerçekten aptal yerine koyuyorlar aptallık edip. Oysa bu sadece üç maymunun oyunu. İzledikleri bir senaryodan ibaret. Hepsi bir oyun. Ama gerçekçi bir oyun kabul ediyorum...

Acilen "Clark Kent"ler aranıyor!

2005-08-18T09:41:00.000+03:00

Çorbada benim de tuzum bulunsun istedim ki hayatımızda tad eksik olmasın. Ama önce sordinoya teşekkür etmem gerekiyor haber verdiği için... Ve sonra da lütfen buraya bir göz atın. Belki siz de birşeyler yapmak istersiniz...

Nice Yıllara !

2005-08-17T00:01:00.000+03:00

Dostluğumuz büyüsün kucak kucak... Sevgimiz hiç bitmesin hep artsın... Hayat bizi hiç ayırmasın... Hep dost kalalım hep beraber hep diğer yarımız... Sen de hep böyle kal... Hep böyle... Hep cana yakın... Hep bana yakın... yeni yaşın kutlu olsun dostum,arkadaşım...

Universiade 2005 İzmir

2005-08-12T10:26:00.000+03:00

Akşam yine, Tv'nin karşısında bir gece geçirdim. Alışkanlık haline gelmeye başladı kumanda elimde, Tv karşısında uyuklamak. Babama benzemeye başladım galiba (eyvah!). Dün gece izlediğim Universiade İzmir 2005 Açılış Töreni'ne diyecek kelime bulamıyorum. Cidden yapabiliyormuşuz dedim kendi kendime. Organizasyon görüntü itibariyle mükemmel başladı ve umarım gölge düşmeden böyle devam eder. Tören baştan sona görsel bir şölendi sanki. Dansları, hikayeleri, kurgusu, ışık gösterileri ve müzikler: Mercan Dede... Tüylerim diken diken izledim Mehter Takımının sahneye çıkışını :) Benimkiler harikaydı yani.

Ve final... Mercan Dede ve Neyi ve Mevlana ve onun muhteşem dünya görüşü. Bakın yine söylüyorum muhteşemdi...

Not: Kaçıranlar üzülmesin. Bu akşam saat 22:30 / TRT3 de tekrarını izleyebilirsiniz :)

Günaydın

2005-08-11T09:09:00.000+03:00

Bu sabah güneş gerçekçi yüzüyle çıktı sanki ortaya. Her yer daha bir aydınlık geldi gözüme.Yeşil daha bir yeşil, mavi daha bir mavi ve sarı daha bir aydınlık. Özlemle baktığım karşıdaki tepenin her bir noktasını bile görebiliyordum. Gönül gözüm de görüyordu galiba. Geveze her zamankinden daha bir keyif verdi ve engeleyemediğim gülücüklerime tip tip bakan insancıklara anlatamadım keyfimi. Sonra bir kelebek ve yavru kedicik de yoluma eşlik etti. İkisi de neşeli gözüküyordu. Bugünün seyri böyle devam eder mi bilmem ama yine de herşeye rağmen Günaydın...

Günün Anlamı: Kandiliniz Mübarek Olsun...

Uyanış

2005-08-03T09:43:00.000+03:00

Saçlarımı en çok ; salık, rüzgarda savrulduğu zaman seviyorum. Hele hele rüzgarı iliklerime kadar hissedebildiğim, kayalıkların uçurum boylarında, uca doğru yaklaşmışsam. Bazen içimden engelleyebildiğim bir dürtü aşağı atlama isteği uyandırıyor. Kalbim sıkışıyor, derinden bir haz duyuyorum. Sanki atlasam başka bir boyuta düşeceğim ve başka bir serüven başlayacak benim için. Alis Harikalar Diyarındaki gibi... Atlasam boşluk kucak açacak, belki içine kabul edecek beni... Ama gerçek hep keskin ve net çizgili. Atlarsan ölürsün!Gerçek. Hiçbir şey masallardaki gibi olmuyor. Masalsı gerçekler de belki anlatıldığı kadar masalsı değil ya da gerçek. Bazen hayatın bana masallardaki gibi birşeyler sunmasını bekliyorum. Bu kadar sabrın bir süprizi olması gerekiyormuş gibi. Hep bir bekleyiş ve kalıbına sığamama durumu söz konusu. Her şey, her şey dar geliyor. Kocaman olmuşum içimde büyüttüklerimle. Çoğu zaman bir dinginlik ve dingillik kaplıyor ruhumu. Çözümü zor bir problem üretiyorum içinden çıkamadığım. Oysa ne kadar basit bu yaşadıklarım. Başka kimliklere göre oldukça basit ve sıradan. Her sabah evden çıkarken duyduğum his gibi hep bir şeyleri unutmuş gibiyim. Nedir alıp veremediğim ya da böylesine özlemle beklediğim? Oysa hiçbir şey istemiyorum ya, hiçbir çabam yok ya, anlık yaşıyorum ya herşeyi, hırslarımı öldürdüm sözüm ona kapattım ya kapılarımı? Doyumsuz muyum ya da detaycı mı? Çok mu mükemmeliyetçiyim yoksa vurdumduymaz mı? Bazen yüzüme kimsin sen diye sorar gibi bakıyorlar. Tahammül edemiyorum çoğu zaman yanlış yapılanı. Kendi kendimi yanlıştan sıyırma, savunma mekanizmam çalışıyor. Ben hep kendimi kendim savundum. Bir hışımla sonra saldırışla ve tırnaklarımı göstererek ve de susarak. Her ne denilirse, kim nasıl tanımlarsa ; kötüyüm kimine göre. Ama ben sadece dürüst olma yolunu seçtim;Şimdi aynalarla hesaplaşma zamanı. Geçmiş, şimdiki zaman ve gelecek muhasebesi. Nereden nereye gidiş. İçsel yolculuk belki. Belki sadece uyanış...

Herkese iyi yolculuklar...

2005-07-30T10:28:00.000+03:00

Acı bir tebessüm suratıma kondurduğum. Herkese inat gülümsemek için yaşama. Hata hata hata neden hep aynı hata diye sormak yok artık. Yaşanması gerekiyordu yaşandı ve yaşandı sadece. Geride izi kaldı ona ne şüphe. Tortusu kaldı ona ne şüphe. Çok şükür ki... : kendisi kalmadı.

Acıtmıyor artık... Verdiğim kararlara daha bir sıkı sarılıyorum inatla.

Uzaklaşmak duygulardan... nereye gidebilirsem o kadar uzağa ama hep burda kalarak. Kaçmak değil bu olduğun yerden soyutlamak belki. Belki de cezalandırmak sevigiye saygısı olmayanları. Size çok bile bu sevgi demek...

Acımasız insanlar sizi kırıldığınız noktalardan bir daha kırmaya alışıktır. Suç sizdedir ki o noktaları açık vermişsinizdir. Ama eski güzel günlerde en yakınınızdı onlar. Nerden bileceksiniz ki yaşamadan öğrenemezsiniz . Ben de sildim sadece gözümün gördüğü yerden ve yüreğimden.

Bazı insanlar şanslıdır. Tutunacakları, saklanacakları, sığınacakları bir limanları vardır fırtınalı günlerde. Güneşli günlerde başka ufuklara yol alsalar da. Uzakta onu bekleyen bir liman olduğunu bile bile gitmekten çekinmezler. Umarım limanları onları hep bekler yıkılmadan. Umarım fırtınanın ortasında kaldıklarında bir başlarına geri dönebilirler.

Ama ben alıştım limanımın olmamasına. Güveneceğim bir omuz olmamasına. Rüzgara koyvermişim özgürlüğümü. Sevmek için seviyorum inat için değil. Yüreğimi kandırmıyorum kendimi hiç. Sevdiğim için utanmıyorum. Fırtınadan korkmuyorum hem de hiç. Limanım da yok deniz fenerim de. Durulunca denizim sığınacak bir liman bulurum elbet kendime. Biliyorum en doğru zaman gelecek zaman.

Her rüzgar yeni yerlere götürdü, yeni şeyler öğretti. İyiki esmişler deli deli hayatımın uçurumlarında. Ben de küçüçük yüreğimle sevgiyi öğretmişim ki sevgilerine esip gitti hepsi. Sayemde onlar da bir karar verip yollarını buldular. Herkese iyi yolculuklar...

Yol müziği: Sezen Aksu - İkili Delilik

Saatler Geçmiyor...

2005-07-28T12:21:00.000+03:00

Anlık yaşıyoruz hayatta farkına varmadan. Sanki kök salmışsınız gibi geliyor ama kökleriniz o kadar da sağlam değil aslında. Ne kadar sağlam görünseniz de pamuk ipliğinden farksız bağınız yaşama. Yaşamak bu kadar bir anlık aslında...

Boğazımda düğümlenen dökemediğim göz yaşlarım var. Çünkü anaannem ağlama ağlamayı getirir der her zaman. Ağlamayacağım ve sadece dua edeceğim. Onun hasta ama iyi kalbi için. Her telefon acı bir melodi çalıyor, Saatler geçmiyor inadına, gülerken bile yüreğini acıtan birşeyler var, dilinde hep aynı dua "-n'olur iyi olsun ";

iyi ol ki gel yine gözümüz görsün güler yüzünü, iyi ol ki gel yine bize yol göster, gel olur mu geri gel.... Seni çok seviyoruz. Senin iyi kalbini de çok seviyoruz. Öğrendim ki güçlüsündür sen, ha gayret olur mu? Bizim için dayan bizim için olur mu?... Gelecek güzel günler için...

Küçük Kumla Pare Pare

2005-07-26T15:21:00.000+03:00

Tatil,deniz diye fazla yakındım sanırım. Teselli olsun diye sevgili stajerim özgürlük abidesi Sümeyye beni haftasonu yazlıklarına davet etti. Cumartesi de çalışmışım zaten... Seve seve, bayıla bayıla, uça uça kabul ettim. Ben şimdi onun projesini bitirmesine yardım etmem mi hiç?Yol sandığımdan da kısa sürdü. Cidden uçarak gittim sanırım. Orhan Veli müthiş bir yazardır bilirsiniz, ne güzel ifade etmiş; "Gemlik'e vardıkça denizi göreceksin sakın şaşırma". Tıpkı onun dediği gibi pat diye karşınıza çıkıyor deniz süpriz yapar gibi. O ani buluşmayı çok seviyorum. Evet, nihayet geldik 3.durağa. İnme ve buluşma vakti. İşte göründü beni karşılamaya gelen özgürlük abidesi.Neşeli bir anne, tonton bir baba, sevimli bir kardeş, arkadaş bir teyze ve iyi kalpli bir enişte karşıladı beni evde. Güzel bir kahvaltıda tüm üşengeçliğimizle neşeli bir sohbet ettik türk filmi eşliğinde.

' H(Herkes):aaa Filiz Akın ne güzel kadın dii mii? Sezercik mi oynuyor?

Bu arada herkes televizyona dönük evin babası hariç. Kimse filmi bilmiyor, bir tek o cevap veriyor bütün sorulara. Sesleri takip ederek hangi film olduğunu çözmüş durumda vesselam:

B(evin Babası):-Yok yok İlker İnanoğlu oynuyor.

H: -Babası kim çocuğun peki?

B: -Babası yok bu filmde.

H: -E peki Ekrem Bora kim?

B: -Yok o katil yahu.

H: -Hıı... hadi ya...

Sonra taşlı okey zamanı. Taş çalanlara ve taşları fazla olanlara dikkat etmek lazım. Bir de benim gibi iki jokeri olup da bitemeyenleri ayakta alkışlamak. Okeyde bile şansızım sanırım. Beklediğim orda da gelmiyor inadına... Beklemiyorum artık ne gelse kabulüm...

Şimdi zamanıdır kızgın kumlardan serin sulara atlamanın. Peki nerden atlasak nerden nerden?. Kayalıkları aşıp cennet sahillerine yolculuk yapalım biz en iyisi. Pazar kırolarından uzak diyarlara kaçalım. Yürü yürü burda su bitmiş.

Allahım işte bulduk. Sessiz sakin bir koy. Kayalar da deniz marulları(yosunlar) da dünyanın dörtte üçü de burda pek güzel görünüyor. Buruşuk olana kadar suda kalmalı, denizin tokatlarına kucak açmalı, bırakıp götürmesine izin vermeli, herşeyi koyvermeli, herşeyi...

Kadınlar kurulunun öğlen sofrasında kaynattıkları, ikindi güneşlenmeleri, plaj güzeli Işınsu'nun göbek şovu, birken üç olan bira şişeleri, ufukta geçen gemiden İzzet kaptanın selamı, fesleğen kokulu balkonda deniz ve çay sefası, iskele balıkçıları, akşam piyasacıları, hatıra kibritim hepsi bu seyirde geçip gitti.

Dönüş yolunda içimizdeki arabesk ruhun ortaya çıkışına şahit oluyoruz. Kaptan enişte uçuruyor bizi. Son ses yırtına yırtına, elimizde pendo dondurma mikrofonları ve hep bir ağızdan "gönül yağreler içinde, oldum ağvare, yandı pağre pağre, yollarda mecnun misali billahiiii yanıyoruuzzzzzzzzzzzz..."

Sıcak Çok Sıcak

2005-07-22T09:47:00.000+03:00

Bu sıcaklarda gidilemeyen tatillerden ve eski tatil anılarından bahsetmek ne kadar mantıklı ki? Sinirim bozuluyor lafı edilince. Susalım arkadaşlar. Keyfini çıkaralım şu serin dağ havasının, mis gibi çaylarımızın. Tatilden bahsetmeyelim işte. Gidilemeyen tatillerden ve tatil anılarından bahsetmeyelim. Sinirim bozuluyor. Aaa elektrikler kesildi. Güzel zamanlama. Hadi kalkın gidelim. Bu sohbete doyum olmaz zaten. Eve gidelim, uyuyalım ve yarın yine işe gidelim tatil yapanları düşünmeden. İşimiz ne bu sıcakta. Sıcak ama. Sıcak hem de çok sıcak. Tatile gitmek varken :( Napalım, işe gidelim biz. Evet, işe gidelim :( Tatile gidemeyelim :(

Maşallah

2005-07-21T16:25:00.000+03:00

Tuğbanın yeni ev hediyesi. Pek anlamlı değil mi? Çok duygulandım şimdi. Teşekkür ederim... Aslında bir de baklava getirmiş ama biz bile bakmakla yetindik o kadar olur yani :)

Farkındayım

2005-07-21T13:42:00.000+03:00

Şarkılar anlatır bazen içimizdeki fırtınaları. Siz onlara takılırsınız onlar da sizin dilinize. Her durum için ayrı bir şarkı var dilimde söylemeye hazır. Bazen feryat figan yırtındığım. Bazen usul usul derinden mırıldandığım. Hepsi ayrı bir hikaye, hepsi benim sevdiğim. Düşlerime ortak, dertlerime ortak, sevgime ortak. Anlatamadıklarımı anlatan, hislerime tercüman. Ama içlerinde bir tanesi var ki sormayın bıkmadım daha dinlemeye, doyamadım ve anlatmış işte herşeyi benim yerime. Fazla söze ne hacet; bakın ... " Ne yapsan olmuyor gözüm, terketmiyor bizi hüzün... Bir macera yaşamak dediğin, küçük samanlar harmanı; sevindiğin üzüldüğün... Hatırlamaktan ibaret, hatıralar nihayet, tesellisi çok zor sözün... Ne gemiler yaktım, ne gemiler yaktım, o kadar yandı ki canım sonunda karşıdan baktım; ne göreyim kendime yıldızlardan daha uzaktım... Bu kızı yeniden büyütmeliyim, kor ateşlerde yürütmeliyim, değirmenlerde öğütmeliyim; Farkındayım, Farkındayım... Kazanmalı, kaybetmeliyim, aşk uğruna harbetmeliyim, bu kızı yeniden büyütmeliyim, Farkındayım... Kendini seçemiyorsun, bırakıp kaçamıyorsun; yazmadığın bir hikayede, uzun ya da kısa vadede, az biraz keşfediyorsun... Öteki olabilmeyi, yerine koyabilmeyi, geride durabilmeyi öğreniyorsun..." Daha ne diyeyim ki ... Bunun üstüne bir de Sezen' den dinleyin bence belki anlarsınız beni...

Merhaba

2005-07-21T13:14:00.000+03:00

Herkese merhaba... Tek kişilik bloğum ve ben. Bundan böyle burdayım. Mehter takımına katılmak isteyen herkesi beklerim.

~ Sarı ~

2005-07-14T18:04:00.000+03:00

Sıcacık güneş ve bir bardak limonata... Ayrılığın gülü tomurcuk tomurcuk... Gitmeye hazırlanmak için kırmızı ve yeşil arası kısa bir bekleyiş... Solgun bir yolculuk... Samansı otlar ve bereketli başaklar... Dua gibi günebakanlar... Kır çiçekleri... Kasımpatı ve kurumuş yapraklar... Güneşin yazı , yağmurun Güzü... Bakın, Renginizi çaldım tualime; Fırça darbelerim tüm boşluklarımı boyadı. Hayatımda bir renk olsun diye, Seni seçtim sarı.

Ne güzel bir gündü...

2005-07-12T18:02:00.000+03:00

Bu şehiri terketmeden önce her yerini keşfetmek gerek diye düşündük. Dört mevsim güzel bir şehir Bursa. Havası gibi insanları da dönek ama olsun yine de güzel. Hem ağlarım hem giderim ; hem severim hem terkederim... Gezilesi yerlerinden birisi ise Cumalıkızık Köyü. Tv'den yana bir popülerlik söz konusu köyde. Zaten gelir gelmez size hissettiriyorlar; Kınalı Kar tepsileri, Emrah kupaları falan filan... Dile kolay 700 yıllık bir köy ve hala yaşıyor ve yaşaması için de restorasyon çalışmaları başlamış Avrupa Birliği fonundan. Sevindirici tabii AB'nin tarihimizi yaşatmak adına yardımseverliği... Kaz gelcek yerden tavuk esirgenmez mantığı da olabilir tabii. Sokaklarından sular akıyor ve her yerinden gözleme kokusu geliyor bu köyün. Herşeyi doğal, herşey sade. Taştan evler, koca tahta kapılar, asmalı köy kahvesi, sapanla hedef alınacak kadar yere yakın minareli camii, megafonu bozuk imam, dönüp dolaşıp meydana vardığımız sokaklar, gözlemeci kadınlar hepsi bu köyün varlığı. Hepsi bu köyde yaşıyor. Gidip görmek lazım bu yaşanılanları: Yer sofrasında güzel bir gözleme ziyafeti çekebilirsiniz mesela. Gözlemeci teyze ayranlarınızı getirmeyi unutabilir,sonra hatırlayabilir: "Biz ayran istiyoruz desenize" diye ağlamayan çocuğa emzik yok tavrında sizi azarlayabilir. Bunlar hoşunuza gidebilir mesela... Akşam güneşi güzel insanları aydınlatır, o giderken aydınlığı kalsın diye. Kırmızı tırnaklardan sigara dumanı üflenir keyifle. Ortancalar da basamaklı tahta kapı da unutmaz sizi asla. Unutulmaz bir gezi olur. Benden söylemesi...Afacan kardeş, Rafet (Cicim) ve sevgili stajerim Sümeyye. Ne güzel bir gündü di mi? Hı hı di güzeldi...

Tüm Sevilmeyenlere : Rastgele

2005-07-09T15:36:00.000+03:00

Başımı ellerimin arasına aldım, oturdum, düşündüm bugün uzun uzun kısalarak. Etrafta sesler vardı; çığlık ve fısıltı arası. Dinledim... Ben durdumaya çalışsam da hayat devam ediyordu işte. Birileri cezalandırmak için en vahşi yolu seçiyordu adalet adına. Suçsuz birileri sistemin suçlusu oluyordu hiç bilmeden canı pahasına. Hak yoluna haksızlık yapılıyordu. Haberler hiç iyi değildi bu dünyada.Sonra bir küçük kelebek bir metro istasyonunda ömrünün son saatlerine kanat çırpıyordu. Ha gayret. Ve bir seremonide mutluluğa dans ediyordu iki insan mutsuz bir dünyada yaşarken. Bu alkışlar niçin. Evimize renk katan canım dayım sevgili pek muhterem hiç tanımadığım apo amcanın özlü sözlerini anlatıyordu yengemin tatlı güler yüzüne bakarak. Güler yengem gülüyordu, ne de güzel gülüyordu hem de. Bu gülüş hiç bitmesin. Kurbağalar bile koro kurmuş köprüden geçen yolculara konser veriyordu gece gece ve ben: Bense içimden gelen sesleri susturmaya çalışıyordum. Bunca sesin içinde artık susma vaktiydi. Herşey yaşam belirtisi gösteriyordu bakınca. Dedikleri gibi hayat akışında devam ediyordu. Ama nereye aktığını bilemeden. Rastgele oltayı sallıyorduk rastgele hayata; hayat rastgele akıp gidiyordu...Nasıl anlatsam üzerimde büyük bir yük var sanki. Koca bir kaya üstüme oturmuş: Ben güneşe hasret bir güçsüz tohum gibi o koca kayayı parçalamaya çalışıyorum. Belki başka bir çıkış yolu bulsam kayanın dibinde biten bir ot olacağım güneşine kavuşmuş. Ot ot yaşayacağım belki de ha toprağın üstünde ha altında. Belki de güzel, renkli bir çiçek olacağım işte ama bilmiyorum ki henüz açamadım, açılamadım, sevilemedim. Sevgili hocamın dediği gibi duvarlarımı yıkamadım. Yıkılmadan yıkmak lazım...Bir tavsiye: Hayatınıza üçüncü kişileri karıştırmayın. Hayat daha çekilmez ve karmaşık oluyor istemeden...Günün önemi: Yeni yaşın kutlu olsun Leylişim...

Gitmem gerek bu şehirden

2005-07-05T18:01:00.000+03:00

Artık öylesine yaşayacağım. Umursamadan ve umursanmadan. Şu çok istediğim kamyonetime atlayıp kuru otların ve dağların arasından gideceğim günü bekliyorum. Sefer tası yolculuğu... Eskiden severdim bu şehri, içindekileri de. En kuytu sokakları şahit sevgime. Avare dolaştığım caddeleri,yoluma çıkan delileri, meyveli soda aldığım bakkalları, otobüs durakları, istasyon insanları. Terkedilmiş mavi yorgan, güler yüzlü simitçi çocuk, avuçlarıma dökülen pembe çiçekler, turuncuların bankı, sona kalan aptal kuşlar, yoluk benekşeler, şambur yağmur tanecikleri... Hepsi şahit. Ben yalnızdım ve sevgi dolu. Yüreğim, adımlarım, ellerim yönünü bulmuştu da gidememişti. Şimdi dar geliyor bu şehir, öylesine koca bir boşluktan ibaret sanki. Hep aynı kısır döngüde geziniyorum, labirentinde kaybolup hep aynı sona ulaşıyorum. Hem de bu kadar çabalarken, hem de sabırla beklerken, hem de... Neyse. Unutalım bu şehri de, içindekileri de. Yırtıp attığım kağıt parçaları şişenin dibini boyladı. Arka bahçede gemiler yüzüyor kağıttan ve bir şişe içinde kağıtlar. Uykuya dalarken yağmurun ninnisi, geçmeyen öksürüğüme karışıyor. Temmuzda yağmur da başka, yalnızlık da...

Hep Sensizlikten

2005-06-28T17:59:00.000+03:00

Doğuştan karizma olmak gibi doğuştan ezik olmak da var bu dünyada. Ne yapsan nereye gitsen değiştiremediğin kaderinle yaşamaya çalışmak da ... Sevilmek değildir hissettiğin acınmak. Kendini avutursun, başka bahara inanırsın, başka yarınlara. Gerçek, bir tokat gibi acısını hissetirir en olmadık zamanda. İzi gider sızısı kalır. Bu kez sen kendine acımaya başlarsın. Seni de kendine benzetir hayat. Daha dün ağzım kulaklarımda; umrumda değildi hiç birşey. Herşey güzel olacaktı hani? Başarabilirdim; haddimi bilememişim.Kırmaktan korkarak söyleyemediklerini hiç düşünmeden söylesinler, boşver.Hem de dürüst davranmadan. O kadar kolay olsaydı, ben söylerdim. O kadar emin olsaydım, ben suçlardım. O kadar gurursuz değilim ve o kadar çaresiz. Ben başkalarının yalancısıyım aslında. Yalancı gözlerin, yalancı dokunuşların yalancısıyım. Şimdi kendimi nasıl yalnız hissetmeyeyim ki; bu başıma gelenler hep sensizlikten. Sen olsaydın bunları yaşar mıydım? Böylesine gururum kırılır mıydı? Yüreğim öylesine derinden acıyor ki hiç birşey fayda etmiyor. Aklıma takılıp kalan, beynimi kemiren, yanağımdan süzülen, boğazımda düğümlenen, şarkıların anlattığısın sen. Bir türlü gelmeyensin. Beni bekletensin. En doğru anı bulamadık, vuslata sabır dayanmıyor artık.Mumun tikrek ışığında yarını düşünüyorum. Sil baştan devam etmeyi. Yağmur, hem kiraz ağaçlarını hem yüreğimi yıkadı bugün. Sonra yüreğimin tortularını topladım kuşlara verdim. Birazdan yorganı başıma çekip uyumaya çalışacağım, belki sana ağlayacağım dipnotu dinlerken belki kendime. Her duygu derinden yaşanıyor o yüzden böyle acı veriyor biliyorum. İki dünya arasına sıkışmış zavallı bir hayalet gibiyim. Ne ileri ne geri gidebiliyorum. Sadece geride duruyorum fazla ileriye gitmeden. Senin için savaşmaktan, umutlanmaktan yoruldum. Samanlıkta iğne aramak kadar zor. Geleceksen gel artık geç kalmaktan korkuyorum...

Cırcır Böceklerinin Senfonisi

2005-06-27T17:54:00.000+03:00

Pencereyi yarı araladım ve içeri bir senfoni sesi doluştu. Ne anlattığı umrumda bile değil şu saatte, dinlemesi güzel sadece. Doğal ve sıradan, yalın ve öylesine. Yosun kokulu bir yaz gecesi yaşanmakta bir vakit bir küçük yüreğin dünyasında; kayda değer mi bilinmez. Son zamanlarda herşey birbirine karışmaya başladı nedense. Gerçek ve rüya nerede yaşanıyor; gerçekte mi yoksa rüyada mı bilmiyorum... Hatırladığım kadarıyla Çinli bir bilge ismi de Chuangtze şöyle demiş:"Bir kere rüyamda kelebek olduğumu gördüm. Şimdi artık rüyasında kelebek olduğunu gören Chuangtze miyim, yoksa rüyasında Chuangtze olduğunu gören bir kelebek miyim bilmiyorum". Rüyalarımda yaşasam ve ben de bir kelebek olsam ve de bir günlük ömrüm olsa şu hayatta ne yapardım ki? Bu vakitsizlik ve bilinmeyen en güzeli galiba. Geçen zaman herşeye en iyi vitamin galiba... Canım annem öksürüyorum diye dert etme artık. Yüreğimdeki acıyı bilsen daha çok ağlardın ya bu gece bu kadar ağlamak yeter. Sarılıp ağlamayalım artık sevgimiz var ya işte, bize yeter... Söz artık kızmayacağım; minnoşla hayaller de kurabilirsiniz, beni de çekiştirebilirsiniz, sinirlenmeyeceğim de artık büyüdüm gerçekten, inanın. Hem herşey çok güzel olacak biliyorum. Umursanmasam da herkes hakkında iyi düşünmek de güzel, güvenmek de ,sevmek de. Karşılık beklemeden avucundakini paylaşmak da. Ötesini sorgulamadan öylesine yaşamak da. Bazen kabullenmek de güzel; iyi kötü bir karara varmak da. İçimde kemirgenler var, dananın kuyruğuna işkence yapılıyor, artık kopacaksa kopsun... Yarına gidelim.Dağlara da gidelim. Dağları çok özledim ben; popomuza batan yaban otlarını ve uçurum kenarındaki çiçekleri de. Ateş başı şarkılarını, çiş kardeşliğini de özledim. Olimera seni de çok özledim. Özlenmeyi de özledim... Özlemeyi özlemedim ama seni bu kadar özlerken...Hem dağda cırcır böceği senfonisi hiç susmaz ki. Bu şehir böcekleri de başka alem bu şehir insanları da.Sustular... Belki susmasalar konuşurdum bu gece. Konuşmadılar...Bileğimde parfüm ve sigara karışımı bir koku var; nedense çikolatayı anımsatıyor: şimdi birileri kim bilir neler yapıyor? Belki de yazı yazıyordur.Belki de ...?

Fesleğen Kokulu Çocukluğum

2005-06-26T17:51:00.000+03:00

Pencerenin önünde bir küçük saksı fesleğen duruyordu sessiz sakin. Dokundum okşadım sevgili fesleğeni. Kendinden bir parça bıraktı ellerime; kokladım uzun uzun... Birden herşey eskidi. Anımsadığım çocukluğumun kokusu; fesleğen kokulu bir teras, güzel bir manzara, müzikli yaz akşamları... Fesleğen kokulu çocukluğum. Güzeldi; fındık ağaçları da güzeldi; ağaçtan evlerimiz, yeşil minder otlarımız ve bembeyaz yorgan bulutlarımız da. 124 basamak merdivenimiz, evcilik bahçemiz, tuzlayıp yediğimiz bardak eriklerimiz de güzeldi. Güzeldi çocukluğum, savunmasızlığım, bihabersizliğim. Meğer dünyada sevilmeyi beklemek ne acı bir serüvenmiş...

Bir Vakit Dalıp Gitmişim

2005-06-20T17:47:00.000+03:00

Mavi gökyüzüne bakan mavi pencerede bir çam ağacının en yüksek dallarını seyre dalmışım: Sıcak yaz rüzgarında öylesine savrulup duran öylesine bir çam ağacı. Mavi pencerede yeşil bir çam ağacı. Kulağımda bir radyodan gelen fısıltılı bir müzik sesi: Bir Sezen şarkısı bu... Bir sevgiliye geri dön isyanları... "Uzanıp tutuver elimi bir gün"... Uzanıp tutabilsem şu çam ağacını ya da şu bulutları böylesine ulaşılmaz hep bu kadar uzak... "Herşey bana seni hatırlatır unutmak isterken" Unuttum kendimi bu vakit bu seyirde bu çam ağacı ve bu şarkıda."Geri dön geri dön" Geri dönmeliyim işler beni bekliyor...

Bir Armağan Vermeye Var mısınız?

2005-06-18T17:46:00.000+03:00

Düşünün ki artık eskisi gibi yaşayamayabilirsiniz; en sevdiğiniz yemeğe hasret kalabilir belki koşup dolaşamayabilir iki adım bile zor atabilirsiniz.Yaşamsal fonksiyonlarınız gün gelip pes edebilir, sizi yarı yolda bırakabilir ve 'benden bu kadar' diyebilir. Sonrası yaşam ve ölüm arasındaki çizgide bir umut savaşı olabilir sizin için. Düşünün ki yaşamak işkence gibi hergün biraz daha çekilmez olsa da umutla ona sarılmış ve de sadece bir yatak yaşamsal alanınız ve bir makine hayat kaynağınız olabilir. Çünkü siz artık kısıtlanmış bir insansınızdır ve bundan sonra böyle yaşamanız gerekiyordur. Kader size başka bir rol vermiştir. Zor ve güçlü bir karakter olmanız, iyi bir oyun çıkarmanız gerekecektir. Düşünün, düşünün de düşünmek yeter mi bir şeyleri değiştirmeye. Yazgıyı değiştiremesek de düzeltemez miyiz el birliğiyle? Herşey yaşayarak öğrenilmiyor; kendi başına gelmesi en acı öğrenme şekli olsa da gözlemlemek gerekli ve yerine koymak kendini. Öyleyse seyirci kalmayalım ve bu dünyaya hoşçakal derken merhaba diyecek insanlara aracı olalım ve bir yaşam armağan edelim. Lütfen organ bağışlamaktan çekinmeyelim. Düşünceler artık hayat bulsun...Yaşayan umutlarımız olsun...

Bilgi almak için: onurgoksoy@hotmail.com (Bursa 911 Arama Kurtarma Topluluğu)

Çok Karışığım

2005-06-14T17:30:00.000+03:00

Gökyüzünü seyreder misiniz hiç? Başınızı kaldırıp yukarı ne zaman baktınız en son? Bulutları insanlara benzetmeyeli; ya rüzgarı parmak aralarınızda ya da yağmuru tokat gibi suratınızda hissetmeyeli ne kadar zaman oldu? Bazen ne kadar tekdüze şu hayat bazen ne kadar insanlıktan uzak... Bazen de ne kadar da güzel ve yaşanılası... Bir dostun sıcaklığıyla denize nazır yosun kokusunda çaylarımızı yudumlamak, uzak ufuklara sonsuzluğu izler gibi boş boş bakmak, kanatlanmış uçuyomuş gibi iki tekerlek üzerinde rüzgarla yarış yapmak, çıstık çıstık bir müzik gibi için içine sığmaması, anlık bir umursamazlıkla unutmak imkansızlıkları... Hayata dair bir kaçı ve yarısı ve tamamı...Patates kızarmama yaptığım gibi hayata da biraz tuzluk sallasam tadı gelir mi ki ya da şu haftasonu gezintisindeki aileler gibi çocuk çoluğa karışsam gelir mi ki neşesi? Yoo hayır hiç sanmıyorum... Hayat basit bir denklem olsa sen bilinmeyen ben çözüme ulaşamamış yani bilinmeyeni bulamayan aptal oluyorum ki bile bile böyleyim; yanlışlar doğruyu götürmesin diye boş bırakıyorum sadece. Kesin çizgileri varsa yaşamın ben tam üstündeyim. Yoksa da farketmez ötesinde de durabilirim.

Aşkların En Büyüğü

2005-06-11T17:32:00.000+03:00

Herşeye rağmen beni seven tek varlık; hani hep anlatırsın ya, seni her üzdüğümde o müthiş ve en damar hikayeni. Seni üzdüğüm için acı çekeyim diye; pişman olayım, vicdanım azap duysun diye. İşte bir de benden dinle bak aslını. Ben seni görmeden çok sevmiştim koşulsuz ve hiç ayrılmak istememiştim. Bana öyle güzel bakmıştın ki hep sana daha yakın olayım istemiştim. Ayrılık dayanılmazdı; hem kopmaz bir bağımız vardı seninle. Seninle aç seninle toktum. Mutluluğun mutluğumdu. Üzüntün bin kat üzüntüm. Sen benim tek dostumdun ve herşeyim. Kimim vardı ki şu hayatta? Nefesin nefesimdi. Hiç acelem yoktu inan hiç. Başkaları, bu dünya hiç umrumda değildi; sen vardın bir de ben yeterdi. İnan bilemedim acı verdiğimi; biliyorsun senden ayrılmaktansa ölmeye bile razıydım. Belki de sana bunu ispatlamaya çalışmıştım. Ondandı bekleyişim ve sessizce ölüme gidişim. Benim kadar sen de inatçıydın; beni yaşatmaya kararlıydın biliyorum: ondan burdayım ya şimdi. Haklıymışsın senin yüzünü görmek, sıcacık gülümseyişin, saçımı okşayışın, ellerimi tutuşun herşeye değermiş. Sarılışın öpüşün dokunuşun herşeye değermiş. Seni tanımak için bu dünyaya gelmeye bile değermiş. Aşkların en büyüğü en güzeli en kutsalı bu. Beni ben olduğum için seven tek varlığım, canım, herşeyim, biricik annem. En çok seni seviyorum inan. En çok sana aşığım. Seni üzdüğüm için özür dilerim ve o acıları çektirdiğim için. Söz bir daha yapmıcam.

Eskişehir'de Bir Günlük...

2005-06-06T17:23:00.000+03:00

Kaçış yolculuğuna dakikalar kalmış: Beklemekteyim. İçimde adını koyamadığım bir hüzün. Sensizlikten olsa gerek biliyorum. Aşk-ı mahkûr benimkisi. Yüreğim hasret-zede ve gözlerim kan çanağı; bu efkar neden diye sorma; sadece gitmek istiyorum. Bir uğur böceği uğurlamaya gelmiş beni, en yalın yalnızlığı hissettiğim anda. Kara benekli kırmızı böcek. Bir dilek tutsam uğuruna inanıp uçar mı ki? ?-Uç uç uğur böceği ,uç uç hadi?? Bu yollar, yeşil ağaçlar, mor çiçekler, on bir kollu Mezit hepsi şahit yalnızlığıma? Telefonda bir dost beni sordu, cevap veremedim; ne haldeydim? Sonra camdaki aksime baktım halinden memnun göründü: - sanki? : En azından iyi olacaktı buna emindi. Sevmiyorum bu melankoliyi. O anda keyiflendim. Saatler bir akşam vakti? Öğrencilerin hayat verdiği bu şehirde canlı bir kalabalık karşıladı beni ve çok sevgili dostlarım. Ürperten rüzgarında sokaklarını dolaştık bu şehrin: her yerde anı bırakmak istedim yine gelirsem beni tanısın diye. Bodur evlerin arasından tramvayla geçtik, dükkan dükkan yorulduk: bir esnaf kadının bu şehri anlatan pek mânidar dizelerinde durulduk:?Eskişehir kışı var, Lületaşı taşı var, Yunusça sevmezsen hayatın hep kışı var?.Belki yine gelirim ilk fırsatta Porsuk?un kenarında laflamaya, o kocaman kömürde sandviçle atıştırmaya belki yine gelirim canım dostum sen orada oldukça?Kaçıştı belki ama Göksel? in tılsımlı sesi kulağımdan hiç gitmedi; ?bana seni unutturacak bir yer yok bu dünyada?. Haklıydı; her adım seninle atıldı ve her şeyde sen vardın? Sensizlikte seninle bir yolculuktu bu ama ?senle başladı, senle bitti; göçmen kuşlar gibi bir vakitlikti, benden geçti aşk!? Ve geçip gitti aşk.Bir gece vakti sessizce dönüş yolu; hoş bulduk güzel şehrim, merhaba; kulağımdaki şarkı tercüman duygularıma ?How long?? Gelişimi bekleyeli ne kadar zaman oldu? Ve ben gideli? Özledin mi beni yokluğumda? Evet ben de seni özledim; tıpkı söylediğin gibi?

Uykuda Ölüme Yakın Oldunuz mu hiç?

2005-06-05T17:16:00.000+03:00

Çok sevdiğim biri öpercesine sarıldı aniden herşey güzeldi küçük bir tebessüm bile yayılmıştı suratıma mutluluktan sonra sonrasıydı garip hem de çok garip ve birden ışıklar söndü etraf karardı ve anlamsız bi karaltı üstümde ağırlaştı nefes alamadım sesim çıkmadı çok korktum çok korktum hem de çok uykudamıydı beni bekleyen ölüm bu muydu son yani çığlığımı kimse duymuyo bu karaltı gitmiyo hey neler oluo ?dua dua dua ediyorum hızlı ve durmadan kurtuluşum dua ve davetsiz misafir gidiyor şükürler olsun...inanmazdım inanıyorum karabasan artık seni biliyorum ve gelme bi daha istemiyorum...

SeKsEK...

2005-06-04T17:13:00.000+03:00

Yaş 22 gençliğin yarısı eder ama hala çocuk yüreğine söz dinletemiyor insan...Canım sek sek oynamak istedi geçenlerde sokaktaki çocuklarla,annem de kızardı bize sokağı tebeşire boyadınız diye yine aynı ses işte...1, komşu 2 ve 3, arada kalan 4, üst komşu 5 ve 6... bitti haydi dön tersten. "-çizginin üstünde taşın kör müsün ? -atamadın ki sıra ben de..."Bayağı strateji oyunuymuş düşününce küçükten küçükten daha alışıyormuş insan:taşını iyi seçeceksin; attın mı orda kalacak, ne çok büyük ne çok küçük olacak.Ççaktırmadan öne doğru uzanacaksın ki hedefe yakınlaşasın iyi sektireceksin;düşmeden, çizgiyi geçmeden, bakmadan atacan, tersten atacan ooooo...hayat da taşla oynanan oyunlara benziyo sanki bi taşla iki kuş vurmak, taşı taşın üstüne koymak ,taşı sıkıp suyunu çıkarmak ha bi de yoluna taş koyanlar var hayatta; onları da unutmamak lazım ?

Koca Bir Gün Böyle mi Geçer?

2005-06-03T17:17:00.000+03:00

Gün aydınlanıyor yine göz kapaklarımın arasından sızan güneşle. Hergün aynı saatte aynı şekilde uyanmak acı veriyor (sensizlikte). Biraz peynir-annemin leziz çilek reçeli-iki zeytin-bir dilim etimek-iki yudum çay. Giyin, saçlarını tara,düş yola... Çok şükür ki bir işim var: olmadığı günleri de biliyorum ki allah korusun yokluğunu göstertmesin (amin). Bak yine aynı saatte aynı otobüs yolcuları; herkes birbirine tanıdık, gözü aşina artık. Aynı yolu gidiyoruz gecekondu manzaralarında, kanalizasyon çalışmaları boyunca... Ah nasıl da güzel bir avuç da olsa şu gelincik tarlası, beyaz papatyalar... Seyreyle gönlüm seyreyle yakında bunları da göremeyeceksin... Zalimler onları da bozacak her güzel şeye yaptığı gibi. Dere boyu otlayan atlar günaydın size, yelesi uçuşuyor bir tanesinin mükemmel bir manzara arka fonu saymazsak ( her sabah süpriz yapar gibi nerden çıkıyorsunuz çocuklar böyle inanamıyorum). Köprüden geçerken Çöp Yığını Derenin geçmiş hikayesi geliyor aklıma birden ; Atlı bir gelin, köprüden geçti gelin,köprü,gelin... Gelin gelin de bir görün hali ahvali nedir? nicedir? uyuyanlar var hala bu saatte ohooo. Belediye binasının komşusu b.klu dere. Kaç belediye gördü zavallıcık. Geveze sen de olmasan çekilmeyecek bu yollar doğrusu... Simitçi çocuk artık selam vermiyor bana, simit almıyorum diye bozuk kendileri; ah nasıl anlatsam diyetteyim yahu ben istemez miyim şimdi çıtır çıtır. Bak yine geç kaldım işe, geç kalanları düşünürken; hafif raylı sistemde hafif hafif giderken... Gün geçti bir şekilde çalış çalış nereye kadar eve dönme vakti artık.( müdür okumaz inşallah)... Dönüş yolu otobüsünde, kulağımda müziğim yine bizim derenin yanından geçerken o da ne sarhoşluktan yol tutmuş birini ..." eh bu kadar da içilir mi be kardeşim sana da yazık bize de; derdin neydi "diye sorasım geldi bakamadım kusmuklu yüzüne (ıııy)... Yemeğe de yetişememişim zaten (yiyecek mide kaldı sanki kusmuklu sağolsun); ısıtılmış yemek yemekten nefret ediyommmmmmmm artık, sonra yere uzanmış boylu boyunca televizyon karşısında uyuklamaktan,bi de abimin tekmelemesiyle uyanmaktan (- kalk ayağımın altından,yerine yat salak ) Evet yerime yatayım di mi ben? Yarın yine aynı olsun diye di mi? Pışık ... (derdim sensizliğe uyanmak ,ondan istemiyorum uyumak...)

Uykuda

2005-06-02T17:11:00.000+03:00

911 Arama Kurtarma Derneği sonunda tiyatro sahnelerinde de sesini duyurmaya başladı.Henüz çok yeni olan bünyesindeki tiyatro topluluğunun Tek perdelik oyunu "Uykuda", ilk gösterimini Bursa Fethiye Kültür Merkezinde 27 Mayıs akşamı gerçekleştirdi. Keyifli ve düşündürücü dakikalar geçirttiği konusunda tüm izleyenler aynı fikirdeydik.Özetleyecek olursak "Oyunda anlatılmak istenen bilinen ve denenmiş yönleriyle deprem değildir. Depremin bizlere bıraktığı bozulan maddi,manevi dengelerdir. Yaşamlar dengeler üzerine kurulmuştur. Ve yaşam, insan yaşamı; ağlamasıyla,gülmesiyle, mutluluğuyla, üzüntüsüyle, aşkıyla bir bütündür. Ve dengeler sallantılar sonucu yıkılsa da, geriye dengeleri bozulmuş yaşam parçacıkları kalmıştır.Ölenler zaten ölmüştür, ya kalanlar? Bu oyunda insan doğasından başka hiçbir şey yoktur. " Alkışların hepsi sizin arkadaşlar sesinize ses katmak için ...

Tebriklerin hepsi size! gönüllü yürekleriniz için ...

Kilitli Kapılar

2005-06-01T13:34:00.000+03:00

Hayatı yakalamak kimine göre ne zordur bilir misiniz?Düşündünüz mü hiç şu saniye aldığınız soluğun ne denli değerli olduğunu ya da beş adım öne ilerlemenin, bazen anlamsız da olsa karşındakine seslenmenin güneşin doğuşuna şahit olmanın, en sevdiğin melodiyi dinlemenin düşündünüz mü değerini? Her değerin kaybedilince değer olduğu anlaşılır ya dilerim siz hiç değerlerinizi kaybetmezsiniz ve kapılarınıza kilit vurulmaz... Ve engelleriniz yüzünden özür dilemek zorunda kalmazsınız...

Özel İnsanlar için

2005-05-30T18:27:00.000+03:00

Hep bir yerlere, bir şeylere yetişme telaşındasınız degil mi? Hiç vaktiniz yok, "Fast live", "Fast food", "Fast music", "Fast love"...Dikte ettirilen "yükselen değerler", "in" ler, "out" lar...Buna benzer bir odada, şanslıysanız gökyüzünü görebilen bir pencere ardında bitecek hepsi ..Dostluğu klavyelerinde, yaşamı monitörlerinde arayanlar, Size sesleniyorum!Hangi tuş daha etkilidir ki sıcacık bir gülüşten ya da hangi program verebilir bir ağaç gölgesinde uyumaniı keyfini? Copy-paste yapabilir misiniz dalgaların sahille buluşmasını?...İçinizi ısıtan gün ışığını gönderebilir misiniz maille arkadaşlarınıza?Sevgiyi tuşlarla mı yazarsınız?Öpüşmek için hangi tuşlara basmak gerekir?...Ya da Geri dönüşüm kutusunda saklanabilir mi kaybolan zaman?Dogayı bilgisayarlarına döşeyenler, neden görmezsiniz bahçedeki akasyanın tomurcuklandığını?.Ve ıslak toprak kokusu var mıdır dosyalarınız arasında ?...Koklamak, duymak, dokunmak, yok mu yaşam skalanızda?..Bilgi toplumu oldunuz da, duygu toplumu olmanıza megabaytlarınız mı yetmiyor?

Müşfik Kenter

Can Dündar'dan...

2005-05-28T18:25:00.000+03:00

Kapı çalar...Sabahın erken saatlerinde... Açarsınız, sütçünüzdür gelen.... Sütçünün litreliğinden kabınıza dökülen beyazlıkta sabahıngüzelliğine kavuşursunuz.Gözünüzde pırıl pırıl bir sabah kahvaltısı canlanır.İçinizden "Bugün kahvaltıyı bahçede yapalım" diye geçirirsiniz. Kapı çalar...Gelen postacıdır. Kucağında büyükçe bir paket.Uzattığı kağıda imza atarsınız. Daha önceden ısmarladığınız kitaplarakavuşmanın sevincini yaşarsınız. Zaten tatilde olduğunuzdan bu kitaplaraçok ihtiyacınız vardır. "Artık canım sıkılmayacak " deyip keyiflenirsiniz. En çok merak ettiğinizi alıp şezlonga uzanırsınız. Kapı çalar...Kapıya koşarsınız. Yıllardır görmediğiniz bir dost gelmiştir. Sevinirsiniz.Sohbetleriniz saatler boyu hatta bütün gün sürer. "Yaşamak ne güzel"dersiniz içinizden. Hele böyle dostlar varken... Kapı çalar...Dürbünden bakarsınız. Kimseyi göremezsiniz. Dönüp yeniden koltuğagömülürsünüz. Bir daha çalar. Bakarsınız, yine kimse yok. Tam o sırada bir daha çalınca kapıyı açarsınız. Komşunuzun oğlu,elindeki sopayla zile uzanmakta. Meğer tuzları bitmiş. İçeriden tuzgetirirken kendi kendinize söylenirsiniz. "Elbette göremem. Keratanın boyu bir metre." Bu küçük hadise neşelendiriverir ortalığı.Kapı çalar...Düşüp bayılacak kadar şaşırırsınız. Askerdeki oğlunuz haber vermeden izne çıkmıştır. "Oğlum benim" diye hasretle kucaklarken göz yaşlarınızı zaptedemezsiniz. Mutluluğunuz oğlunuzun izni kadar uzar... Kapının her çalışında sanki mutluluğa koşmaktasınız.Huzur tüter gözlerinizden... Her sessizlikte kulaklarınız zil sesi arar... Ve kapı çalmaz...O gün en büyük misafiriniz gelir. Adeta kapıyı kırmıştır. Alıp gider sizi,şaşırırsınız. "Niye haber vermedi?" diye içinizden geçirirken; "Doğduğundan beri zile basmaktayım" der. Bir şeyler söylemek istersiniz o an... Ama o andan sonra diliniz dönmez. Ölüm sessiz sedasız gelivermiştir.